Αυτή η ανάλυση διερευνά το Ork Haus (2022), μια πειραματική προσομοίωση από τον Έλληνα καλλιτέχνη Theo Triantafyllidis, που κριτικάρει τις κοινωνικο-τεχνολογικές εντάσεις μέσα σε ψηφιακές πλατφόρμες με δυνατότητα Web3. Σε αυτόν τον κερδοσκοπικό χώρο, μια οικογένεια ορκ παλεύει με την επιβίωση σε ένα χαοτικό, ημιτελές νοικοκυριό, που απηχεί την απομόνωση της εποχής της πανδημίας. Εμπνευσμένα από τους The Sims , τα ορκ αντιμετωπίζουν παράλογες προκλήσεις - κλάμα στην τουαλέτα, διαλογισμό τη νύχτα και χτυπήματα σε τοίχους - τονίζοντας την αποξένωσή τους μέσα σε μια σπασμένη, ατελείωτη πραγματικότητα εργασίας από το σπίτι.
Το απροσδιόριστο lockdown της οικογένειας των orc συμβολίζεται με μεταβαλλόμενες σκιές στο σκηνικό, με την παθητική βύθισή τους σε μια τεχνολογικά διαμεσολαβημένη «onlife» (Floridi, 2015) που βαθαίνει την απόσπασή τους από τον φυσικό κόσμο. Οι συνεχείς αναταραχές - όπως μια συνεχής φωτιά στην κουζίνα, ένας νεροχύτης που διαρρέει και συσσωρεύονται σκουπίδια - χρησιμεύουν ως μεταφορές για τη μετάδοση, κυριολεκτικά και μεταφορικά, στον φυσικό και ψηφιακό χώρο. Η «ψηφιακή καταιγίδα», γεμάτη θόρυβο και διακοπές, συμβολίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ της μετάδοσης και της ανοσίας σε ψηφιακά περιβάλλοντα. Χτυπώντας δύο φορές, η καταιγίδα δρα ως παράσιτο (Σέρρες, 1982), αποσταθεροποιώντας το νοικοκυριό και εκθέτοντας την απάθεια της οικογένειας των orc — Η έννοια των Σερρών για το θόρυβο και ως διαταράκτη και ως καταλύτη υπογραμμίζει τα τρωτά σημεία στον ψηφιακό χώρο ενώ προσφέρει δυνατότητες μετασχηματισμού.
Οι θεωρητικοί φακοί του Applying Science and Technology Studies (STS) στο Ork Haus ρίχνουν φως στον κοινωνικοπολιτικό αντίκτυπο των ψηφιακών πλατφορμών και στον ρόλο τους στη διαμόρφωση της ανθρώπινης εμπειρίας (van Dijck, 2013; Spagnoletti, Resca & Lee, 2015) και της ταυτότητας (Srnicek, 2017; συναισθηματική φόρτιση, Brown, 2017; μορφές μετάδοσης. Οι συνειρμοί του Ork Haus συνδέονται με την ευρύτερη συζήτηση για τις ψηφιακές πλατφόρμες, οι οποίες, αν και θεωρούνται ουδέτεροι χώροι για εργασίες και συναλλαγές, λειτουργούν ως κοινωνικοπολιτικά πλαίσια που διαμορφώνουν ατομικές και συλλογικές ταυτότητες. Μας παρακινούν να επανεξετάσουμε την απομόνωση, τον έλεγχο και τις ηθικές επιπτώσεις της τεχνολογίας στη ζωή μας, ευθυγραμμιζόμενοι με τις απόψεις STS για την τεχνολογία ως ενεργό δύναμη στη διαμόρφωση των κοινωνικών διαδικασιών και της πολιτισμικής δυναμικής (Grau & Hinterwaldner, 2021).
Dr. Johannis Tsoumas was born in Piraeus, Greece and had a wide range of studies in the areas of Art and Design. He studied 3D Design (bias ceramics) at Harrow College of Higher Education and Middlesex Polytechnic (BTEC Higher National Diploma / B.A (Hons), 1989), M.A.(History of Design) at Middlesex University, London, England (1993). He has obtained his Ph.D in the History of Art from the Aristotle University of Thessaloniki, Greece (2002) and has participated in several national and international conferences with particular emphasis on the 19th century art and design history. He has many publications in both Greek and international scientific journals and is the author of five books on history of art, design and culture (The History of Decorative Arts and Architecture in Europe and America (1760-1914) (Athens: ION Publications, 2005), The Emergence of Plastics Culture in Greece (1950-1970) (Athens: ION Publications, 2007), Women in Greek advertisements in the 1960s (Newcastle: Cambridge Scholars Publishing, 2019), Japan and the West: mutual influences in applied arts (1540-1960)-Seven Essays, (Paris: Éditions Universitaires Européennes, 2019), and Greek Interwar Art and Design (1922-1939): An Overview (Newcastle: Cambridge Scholars Publishing, 2023). He currently works at the University of West Attica as an Art and Design Historian and Industrial Design Lecturer. Areas of research interests: nineteenth century design, art and decorative arts history, Japonisme, twentieth century European popular, visual and material culture.
Back