Το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους "Ζωή απ΄ το Χώμα" αποτελεί ένα πορτραίτο του πατέρα μου, τον οποίο παρακολουθώ την ώρα της εργασίας του στο θερμοκήπιο, όπου δραστηριοποιείται από το 1984. Το έργο εστιάζει στην καθημερινότητά του, αποτυπώνοντας τη σχέση του με τη δουλειά, τη φύση και τον χρόνο.

Η κάμερα διατηρεί μία σταθερή απόσταση, καταγράφοντας τον πατέρα μου χωρίς άμεση αλληλεπίδραση με τον φακό. Παράλληλα, παρεμβάλλονται πλάνα του χώρου και λεπτομέρειες του θερμοκηπίου, που ενισχύουν την αίσθηση της παρατήρησης.

Η αφήγηση βασίζεται στο voice over του ίδιου, ο οποίος απαντά σε ερωτήσεις χωρίς να ακούγεται η παρουσία του συνομιλητή. Μέσα από τον λόγο του αναδεικνύονται τόσο οι θετικές όσο και οι αρνητικές πλευρές του επαγγέλματος: η επαφή με τη φύση, η διαδικασία της καλλιέργειας και η ικανοποίηση του να βλέπεις κάτι να μεγαλώνει, αλλά και οι δυσκολίες που σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες και την οικονομική πραγματικότητα.

Το έργο κινείται στο πεδίο του ντοκιμαντέρ παρατήρησης, εστιάζοντας στη σχέση ανθρώπου και εργασίας. Η πρόθεση δεν είναι η εξήγηση, αλλά η καταγραφή μιας καθημερινής πρακτικής, μέσα από την οποία αναδεικνύεται μια στάση ζωής.