ΑΚΟΥΣΜΑΤΑ, είναι το σύνολο των εκδηλώσεων που παρουσιάζει κάθε χρόνο το Εργαστήριο Ηλεκτροακουστικής Μουσικής Έρευνας και Εφαρμογών [ΕΡΗΜΕΕ] σε συνεργασία με το Εργαστήριο Παραστατικών Περιβαλλόντων στις Τέχνες [PEARL] στο Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Τεχνών του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου.

Πρόκειται για την ολοκληρωμένη παρουσίαση έργων του Ανδρέα Μνιέστρη που έχουν πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με τη Μαριάννα Στραπατσάκη, τον Νίκο Κοκκαλή, και τη Σιμόνα Σάρκι τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο σύνολό τους.

«Η ιδέα του προγράμματος αυτού ήταν αφενός να παρουσιαστούν συγκεντρωμένα μερικά έργα που αντιπροσωπεύουν μια ιδιαίτερη διάσταση της δουλειάς μου που σχετίζεται με την εικόνα και αφετέρου να υπογραμμίσουν τη δημιουργική συνεργασία που συμβαίνει από την ίδρυση του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας με το Εργαστήριο Ηλεκτροακουστικής Μουσικής Έρευνας και Εφαρμογών (ΕΡΗΜΕΕ), που άλλωστε σηματοδοτεί και την απαρχή του Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Τεχνών με βασικό συντελεστή τη Μαριάννα Στραπατσάκη. Έτσι επέλεξα δύο χαρακτηριστικές στιγμές της τακτικής συνεργασίας μου μαζί της, μία παλιότερη καθώς και την πιο πρόσφατη. Με την ευκαιρία αυτή θυμήθηκα την εξαιρετική συνεργασία μου με τον Νίκο Κόκκαλη που δεν έχει παρουσιαστεί στη Κέρκυρα στην οκτακαναλική της εκδοχή. Τέλος συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα αυτό το δεύτερο μέρος από ένα έργο σε συνεργασία με τη Simona Sarchi, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή εν εξελίξει.»  Α.Μν.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Συνεργασία με Μαριάννα Στραπατσάκη

1. Πτήση Ζωής (2023), 7’
2. Άδηλοι Τόποι – Απέραντο Λευκό (2009), 10’

Συνεργασία με Νίκο Κόκκαλη

3. Brainrinth(2019), 15’

Συνεργασία με Simona Sarchi

4. Naturae/Continua- 2ο μέρος  (2023), 10’

Αναλυτικό  Πρόγραμμα

1. Πτήση Ζωής : Βίντεο-εγκατάσταση της Μαριάννας Στραπατσάκη
   Μαριάννα Στραπατσάκη: Σύλληψη της ιδέας και Σκηνοθεσία
   Γιώργος Νικόπουλος : animation/editing/3D 

Είναι μια οπτικοακουστική σύνθεση η οποία παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της ομαδικής έκθεσης σύγχρονης τέχνης «Το Φαινόμενο της Πεταλούδας / The Butterfly Effect», που επιμελήθηκε ο Κώστας Πράπογλου που  φιλοξενήθηκε στο ιστορικό εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας «Πεταλούδα» στην Αθήνα το 2023. Το έργο αναδεικνύει την εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου για αλλαγή, μεταμόρφωση και ανάπτυξη, συνδέοντας την πεταλούδα ως σύμβολο ψυχής και εξέλιξης.

2. Άδηλοι Τόποι – Απέραντο Λευκό: Βίντεο-εγκατάσταση της Μαριάννας Στραπατσάκη
   Μαριάννα Στραπατσάκη: Σύλληψη της ιδέας και Σκηνοθεσία
   Katharina Thalbach: ηθοποιός,  Τάνια Τσιρίδου: μοντάζ – ειδικά εφέ, Λευτέρης Παυλόπουλος: Εικονοληψία

Το έργο «Άδηλοι Τόποι – Απέραντο Λευκό» (2009) είναι μία βίντεο -εγκατάσταση τριών προβολών μεγάλων διαστάσεων (στη συναυλία αυτή οι τρείς προβολές παρουσιάζονται σε μια οθόνη με τη μορφή ενός οριζόντιου ενιαίου τρίπτυχου). Το έργο αυτό ολοκληρώνει και συνοψίζει την τριλογία Γέννηση – Ζωή – Θάνατος η οποία είχε ξεκινήσει μια εικοσαετία νωρίτερα, το 1989. Τα κυρίαρχα στοιχεία είναι ο αέρας και το φως ενώ ο θάνατος δεν αποτελεί εξαφάνιση αλλά μετατροπή του επιπέδου της ύπαρξης. Το φαινόμενο του βιολογικού θανάτου δεν είναι παρά η μεταμόρφωση της συνείδησης της πνευματικής υπόστασης του ανθρώπου. Άρα ο θάνατος ισοδυναμεί με την επιστροφή στην αρχική πηγή που είναι το φως. Κεντρικό ρόλο έχει μια λευκοντυμένη γυναικεία μορφή την οποία υποδύεται η Γερμανίδα ηθοποιός Katharina Thalbach. Εστιάζοντας αρχικά στο πρόσωπο, το βίντεο την παρουσιάζει σε μια αλληλουχία συναισθηματικών και σωματικών καταστάσεων, όπως πόνους τοκετού, ηδονή, θυμό και οδύνη ενώ παράλληλα, στις δυο παρακείμενες οθόνες, παρουσιάζονται εικόνες που συνδέουν τα ανθρώπινα αυτά πάθη με τους κύκλους ζωής και θανάτου από το ζωϊκό και φυτικό βασίλειο και με γεωλογικά και μετεωρολογικά φαινόμενα. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Στρασβούργο το Μάρτιο 2009, στο κέντρο Ευρωπαϊκών Ανταλλαγών «Αpollonia» και αργότερα, μεταξύ άλλων, στη Μασσαλία —όπου εκπροσώπησε την χώρα μας στον εορτασμό των «50 χρόνων της Βίντεο Τέχνης» στο πλαίσιο της διοργάνωσης Πολιτιστική Πρωτεύουσα του 2013, στο Μουσείο  Σύγχρονης Τέχνης  Κρήτης, στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, κ.α. Μία κόπια του έργου ανήκει στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.

3. Brainrinth: Βίντεο-εγκατάσταση του Νίκου Κόκκαλη
   Νίκος Κόκκαλης: Σύλληψη της ιδέας και Σκηνοθεσία
   Στέφανος Παπαδάς: επεξεργασία εικόνας, animation

Αυτό το έργο στην πλήρη του μορφή είναι μια εγκατάσταση για 8 βίντεο-ροές που προβάλλονται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο οπτικής προβολής και περιφωνικό ηχητικό περιβάλλον. Το οπτικό υλικό στην αποψινή συναυλία προβάλλεται σε μια επίπεδη παράθεση των 8 βίντεο-ροών. Το υλικό του βίντεο προέρχεται κυρίως από ιατρικές σαρώσεις (κυρίως εγκεφάλου) καθώς και από συλλογή πολλών εικόνων τεράστιας ποικιλίας και σκόπιμης θεματικής τυχαιότητας. Γενεσιουργό ιδέα για τη δημιουργία του οπτικού μέρους αποτέλεσε ο κύκλος της γνωσιακής λειτουργίας, στο οντογενετικό επίπεδο, από το προ-γεννητικό στάδιο μέχρι το θάνατο και o αντίκτυπος της αντίληψης στις διανοητικές δομές και τις ψυχολογικές καταστάσεις. Ο τίτλος του, brainrinth, αντικατοπτρίζει ακριβώς την ιδέα ενός εγκεφάλου-λαβύρινθου, ενός ασύλληπτα πολύπλοκου δικτύου επεξεργασίας τεράστιων ποσοτήτων πληροφορίας απ' όπου προκύπτουν ανά πάσα στιγμή οι προϋποθέσεις της επιβίωσης μέσω μηχανισμών παραγωγής νοήματος, σε έναν κύκλο που ξεκινά και καταλήγει στην 'απλότητα' της μη ύπαρξης. Η ηχητική ζώνη δημιουργήθηκε πάνω στο τελειωμένο βίντεο -- ετσι όπως προβάλλεται απόψε -- και είναι βασικά μια μεταμόρφωση της οπτικής πληροφορίας σε ήχο, ένα είδος ‘ηχοποίησης’, που ωστόσο στηρίζεται σε μια πολύ υποκειμενική ‘χαρτογράφηση’, τόσο υποκειμενική ώστε εν τέλει να καθιστά τον παραπάνω χαρακτηρισμό πλήρως ανακριβή. Μια πληθώρα αλληγορικών και παραθετικών στοιχείων χρησιμοποιούνται πυκνά σε όλο αυτό το κομμάτι, αναλαμβάνοντας το ρόλο της εξήγησης των εικόνων, της αιτιολόγησης των μεταλλαγών του οπτικού υλικού, της παιχνιδιάρικης αλληλεπίδρασης του ηχητικού με το εικονικό περιβάλλον, υπονοώντας πτυχές νοήματος που (καλώς εχόντων των πραγμάτων) συνεπάγονται παράλληλες αφηγηματικές πραγματικότητες.

4. Naturae/Continua- 2ο μέρος:  Βίντεο-εγκατάσταση της Simona Sarchi
   Simona Sarchi: Σύλληψη της ιδέας, φωτογραφία, επεξεργασία εικόνας, animation

Νaturae/Continua είναι ο προσωρινός τίτλος ενός τριμερούς οπτικοακουστικού έργου σε εξέλιξη. Εδώ παρουσιάζεται το 2ο μέρος του. Σχετίζεται χαλαρά με ενα κείμενο που μεταφράστηκε από τον T. H. Huxley και δημοσιεύτηκε ως “Nature: Aphorisms by Goethe” στη πρώτη έκδοση του περιοδικού Nature (Τομος 1, Τεύχος 1, 4/11/1869): « Nature! We are surrounded and embraced by her: powerless to separate ourselves from her, and powerless to penetrate beyond her. Without asking, or warning, she snatches us up into her circling dance, and whirls us on until we are tired, and drop from her arms. She is ever shaping new forms: what is, has never yet been; what has been, comes not again. Everything is new, and yet nought but the old. We live in her midst and know her not. She is incessantly speaking to us, but betrays not her secret. We constantly act upon her, and yet have no power over her.»

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Η Μαριάννα Στραπατσάκη ξεκίνησε τις σπουδές της από το Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (Α.Τ.Ι.) στην Αθήνα, τομέας Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής. Με πενταετή υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts, δίπλωμα στην ζωγραφική, και certificate σχεδίου. Πραγματοποίησε παράλληλα σπουδές στην Ecole du Louvre, certificate Ιστορίας της Τέχνης, και στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, Paris I, Licence Πλαστικών Τεχνών. Από το 1980, υπήρξε πρωτοπόρος στη βίντεο τέχνη στην Ελλάδα, με έμφαση στις βίντεο-εγκαταστάσεις στις οποίες ενσωματώνει τη ζωγραφική, τη γλυπτική και το βίντεο. Από το 2004 έως το 2014, υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος, καθηγήτρια και πρόεδρος του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Το 2005, υπήρξε προσκεκλημένη καθηγήτρια στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας. Συνεχίζει τη δραστηριότητά της δίνοντας βαρύτητα στις δυνατότητες συνύπαρξης της κινούμενης εικόνας, του ήχου και της ψηφιακής τεχνολογίας στο χώρο της τέχνης, στην συνδιαλλαγή της σύγχρονης ψηφιακής τέχνης με πολιτισμούς του παρελθόντος και στην παρουσίαση ψηφιακών έργων μεγάλων διαστάσεων σε δημόσιους χώρους (projection mapping). Έχει πραγματοποιήσει 43 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Χιλή, Τουρκία, Αίγυπτο, και έχει λάβει μέρος σε 80 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, Ισπανία, Ολλανδία, Κίνα, Ρωσία, ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων: Animating the New Hero, Anya and Andrew Shiva Gallery, Nέα Yόρκη, ΗΠΑ, 2023· reality check, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, Δαφνί, Αθήνα, 2021· The Tides of the Century στο Ocean Flower Island Museum, Κίνα, με τιμώμενη χώρα την Ελλάδα, 2021· [α]γνωστοι προορισμοί κεφάλαιο ΙΙ: κέλυφος // η πολιτική της ύπαρξης, 15ο Λύκειο Αθηνών, Κυψέλη, Αθήνα, 2018· Window to the Universe, είσοδος νέου κτιρίου Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, Αθήνα, 2017· Genii Loci, Η Ελληνική τέχνη από το 1930 έως σήμερα, τρικάναλη βίντεο εγκατάσταση Αδηλοι Τόποι-Απέραντο Λευκό, Μουσείο Manege, Αγία Πετρούπολη, Ρωσία, 2016· 26o Festival instants video, αφιέρωμα 50 χρόνια Βίντεο Τέχνη, Πολιτιστική πρωτεύουσα 2013, Μασσαλία, Γαλλία, 2013· Τα Φαντάσματα της Μεσογείου ή Οι Αντικατοπτρισμοί του Παρελθόντος, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα, 2012. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ο Νίκος Κόκκαλης φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (1984-89) στα εργαστήρια Ζωγραφικής του Δ. Κοντού και Β. Δημητρέα, ενώ το διάστημα 1993-95 διετέλεσε μεταπτυχιακός Υπότροφος Εσωτερικού του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών με επόπτη καθηγητή τον Ν.Κεσσανλή. Το 2006, δημιούργησε με την Μ.Κοσκινά την ομάδα ΟΚΚΟ, με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πολιτών μέσω της Τέχνης, ενώ το 2016 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Τμήματος Τεχνών Ήχου & Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Από το 2017, εργάζεται ως διδακτικό προσωπικό στο Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Έχει πραγματοποιήσει οχτώ ατομικές εκθέσεις, 30 ομαδικές και πάνω από 25 σκηνογραφίες. Ενδεικτικά: BRAIN_RINTH, Version Β’, New York City Electroacoustic Music Festival, Νέα Υόρκη, Αμερική, 2021· URBANOX Γ.Νικόπουλος, Μάσκες: Ν.Κόκκαλης, Performance Rooms2019, Αθήνα, 2019· Dirty Annunciation, Σύγχρονη Τέχνη Νέων Μέσων και Δημιουργικότητα στην Εκπαίδευση, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, Ρέθυμνο, 2018· Νίκος Κόκκαλης - Αννέτα Σπανουδάκη, Back to Athens 6, Αθήνα, 2018· Retrospective in Megaron, Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Τεχνών, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 2017· Fiat Lux, Αλευραποθήκες Παλαιού Φρουρίου Κέρκυρας, 2016· Μυστικοί Κήποι, Πινακοθήκη Δήμου Κερκυραίων, Μουσείο Ασιατικής Τέχνης, Ιόνιος Βουλή, Κέρκυρα, 2009· Tα παιχνίδια του Γιώργη-Εμμανουήλ, GALLERY 7, Αθήνα, 1996· Φύση Δωματίου, Antonia Havani Contemporary Art, Κέρκυρα, 1995. Το έργο του κινείται ανάμεσα στις εγκαταστάσεις και τις τέχνες της παράστασης, ενώ η έρευνα του εστιάζει στην ποιητική καταγραφή του ίχνους της ανθρώπινης ύπαρξης σε ένα συγκεκριμένο χώρο και μια δεδομένη στιγμή, μεταπλάθοντας οικείους εσωτερικούς χώρους σε ανοίκειους, δημιουργώντας εντός τους ακραίες ισορροπίες. Ζει και εργάζεται στην Κέρκυρα.

H Simona Sarchi γεννήθηκε στο Μιλάνο, μεγάλωσε στο Ιράν, τη Ρώμη και το Μιλάνο και ζει στην Ελλάδα. Σπούδασε γραφιστική, εικονογράφηση και φωτογραφία στο  Istituto Europeo di Design (ΙΕD). ‘Εχει εργαστεί σαν φωτογράφος, και έχει πραγματοποιήσει πολλά εθνογραφικά ρεπορτάζ στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική, στη Νότιο Ιταλία και σε πολλές άλλες χώρες. Εργάζεται σαν γραφίστας.

Ο Ανδρέας Μνιέστρης συνθέτει κυρίως ακουσματική μουσική. Είναι Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος  Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου όπου δίδαξε σύνθεση ηλεκτροακουστικής μουσικής και διετέλεσε διευθυντής του ΕΡΗΜΕΕ (Εργαστήριο Ηλεκτροακουστικής Μουσικής Έρευνας και Εφαρμογών) και του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Τέχνες και Τεχνολογίες του Ήχου. Είναι ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής και της Ελληνικής Εταιρείας Ακουστικής Οικολογίας.