Ξεκινώ από το μαντείο της Δωδώνης. Ο χαλκός αποτελεί το βασικό υλικό της εγκατάστασης. Ένα φύλλο χαλκού, δύο σωλήνες και η καμπάνα της παλιάς μου τρομπέτας. Ο χρησμός είναι αποτέλεσμα ενός αλγορίθμου, 21 τυχαίων συνθηκών και της «συνομιλίας» μεταξύ των εφαρμογών Max/Msp/Jitter, Python και ChatGPT. Η κατασκευή της εγκατάστασης δανείζεται τεχνολογίες ακρόασης και διαμεσολάβησης της πληροφορίας από το παρελθόν και το παρόν. 
Η εγκατάσταση εξερευνά τη σχέση προφητείας -αλγορίθμου. Τοποθετεί την εφαρμογή ChatGPT στον ρόλο ενός σύγχρονου μαντείου: από την ιερή θέση της μαντικής στην αρχαιότητα (αυτοεκπληρούμενη προφητεία) έως τη σημερινή καθημερινή, και ενίοτε προβληματική της χρήση - από ζώδια και τηλεμαντείες έως εφαρμογές που απαντούν σε κάθε ερώτημα. Έτσι αναδεικνύονται τεχνολογικά, ηθικά και νομικά ζητήματα: παραπλανητικά deepfakes, πλατφόρμες που ασκούν πολιτική επιρροή, κατασκευάζουν λόγους (discourses) και μετατρέπουν την πληροφορία σε κατανάλωση.
Σε αυτό τον ωκεανό της πληροφορίας, η ακρόαση συρρικνώνεται και το βλέμμα στενεύει σε ειδοποιήσεις· ροές και αλγόριθμοι καθορίζουν τί προλαβαίνουμε να δούμε και να ακούσουμε. Το χάος μετατρέπεται σε θόρυβο κι εκεί ανθίζει ο ευφημισμός: η πληροφορία μετονομάζεται σε γνώση, η κερδοσκοπία σε hustle culture, η ρητορική μίσους σε ελευθερία της γνώμης, τα κάθε είδους μη συμπεριληπτικά αφηγήματα σε συντηρητικό ακτιβισμό, μια γενοκτονία σε αγώνα για τη δημοκρατία και η λίστα όλο και μακραίνει. 
Παράλληλα, αναδεικνύεται η δημιουργική χρήση των εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης. Εδώ τοποθετείται ως μια τυχαία και απρόβλεπτη μεταβλητή σε ένα ανοιχτό πεδίο επιλογών, που η ίδια (η εφαρμογή ChatGPT) αποφασίζει για το ποια από αυτές, θα  κατασκευάσει και θα εκτελέσει μέσω της συνθετικής φωνής.