Το «hang on me» περιπλανιέται μέσα στα απομεινάρια ενός γεγονότος που δεν μπορεί να ειπωθεί. Ένα κουίρ κορίτσι κινείται σε ένα μεταιχμιακό τοπίο, όπου το πένθος, η επιθυμία και η απελευθέρωση συμπλέκονται μεταξύ τους. Για να αντέξει, το σώμα πολλαπλασιάζεται: τέσσερις μορφές αναδύονται -όχι ακριβώς πραγματικές, όχι εντελώς φανταστικές- εμφανιζόμενες ως ηχώ, χειρονομίες, και τελετουργικές επαναλήψεις. Μέσα από πράξεις κάθαρσης, αγκαλιάσματος, και χαϊδέματος, τα σώματα κατακερματίζονται και ο χρόνος χαλαρώνει, καθώς το δάσος απορροφά ό,τι η γλώσσα δεν μπορεί να συγκρατήσει. Αιωρούμενη ανάμεσα στο βάρος του «τι θα γινόταν αν» και σε μια νεοσύστατη ελευθερία, η ταινία παραμένει σε μια κατάσταση γίγνεσθαι, αντί για λύση ή κατάληξη.