Το έργο “Membrane Bodies” συνιστά ένα ζωντανό οικοσύστημα σχέσεων. Πρόκειται για μια υβριδική εγκατάσταση που συγκροτείται ως ένα ενεργό βιο-τοπίο. Ένα πεδίο όπου η ζωή δεν αναπαρίσταται, αλλά βιώνεται και μετασχηματίζεται διαρκώς. Η σκέψη ξεκινά από την δρώσα ικανότητα της ύλης, σύμφωνα με την οποία η ύλη δεν αντιμετωπίζεται ως παθητικό μέσο, αλλά ως ενεργός συμμετέχων που συνδιαμορφώνει τις διαδικασίες και τις σχέσεις εντός του συστήματος.

Κεντρικό στοιχείο του βιοτοπίου αποτελούν οι οργανικές μεμβράνες, από άλγη και φυσικά βιοπολυμερή υλικά. Οι μεμβράνες αποτελούν «σώμα», με μια μεταφορική και λειτουργική μετάφραση του σώματος. Υιοθετούν τις ιδιότητες του δέρματος, είναι εύθραυστες και φέρουν ίχνη φθοράς και τραύματος. Η σωματικότητα τους δεν ενσαρκώνεται μέσω της μορφής αλλά μέσα από την συμπεριφερικότητα τους. Έτσι το δέρμα αποτελεί έναν ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στο «έξω» και το «μέσα».  

Το έργο ενεργοποιείται μέσα από φροντιστικές εμπλοκές όπως η υγρασία, η αφυδάτωση και η επαφή. Οι μεμβράνες αναδιαμορφώνονται στο χώρο καθώς το εξωτερικό τους περίβλημα αρχίζει να «κινείται» προς το εσωτερικό, δημιουργώντας ασύμμετρες επιφάνειες. Η δράση δεν «ανήκει» σε κανένα από αυτά τα στοιχεία μεμονωμένα, αλλά καθορίζεται από την διάταξη της ύλης κάθε στιγμή.