ΑΚΟΥΣΜΑΤΑ, είναι το σύνολο των εκδηλώσεων που παρουσιάζει κάθε χρόνο το Εργαστήριο Ηλεκτροακουστικής Μουσικής Έρευνας και Εφαρμογών [ΕΡΗΜΕΕ] σε συνεργασία με το Εργαστήριο Παραστατικών Περιβαλλόντων στις Τέχνες [PEARL] στο Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Τεχνών του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επιλεγμένα έργα φοιτητών και φοιτητριών του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας από το μάθημα "Τέχνη Ήχου".

Συμμετέχουν οι:

Αντώνιος Τσιάλτας - Ιερηχώ

Δανάη Παϊπέτη - Θέτις

Γιώργος Μαβίδης - Π.Ι.Ε.Σ.

Ελένη Μοσχοβούδη - Grains of Water

Ευανθία Δουδοπούλου - Αναδυόμενη σιγή

Ζήσης Καμανάς - 2Deplete

Ηλίας Μυριοκεφαλιτάκης - Ritual

Κυριάκος Γεωργακάκος - Το Βάθος

Ρούμπεν Λάμπες - Quasimodogeniti

Γιώργος Γερασιμόπουλος - Ένα Διαγαλαξιακό Tριπ

Αντώνιος Τσιάλτας - Ιερηχώ (07:00)

Το ηχητικό έργο εμπνέεται από την Βιβλική αναφορά της καταστροφής των Τειχών της Ιεριχούς. Πρόκειται για μία ηχο-δραματουργική εμπειρία, με διαστάσεις επικού δέους και αρχαϊκής μυστικότητας, ενός "μετα-κοσμικού" τοπίου.

Δανάη Παϊπέτη - Θέτις (04:51)

Καθώς δημιουργούσα το έργο αυτό σκεφτόμουν τη θάλασσα, την οποία αγαπώ και θαυμάζω τρομερά. Ήταν και θα είναι πάντα πηγή έμπνευσης για εμένα από πολλές απόψεις, αλλά ιδιαίτερα στην τέχνη. Ο τίτλος Θέτις, ο οποίος προέρχεται από τη μητέρα του Αχιλλέα στο μύθο, μου ήρθε πολύ αργότερα αφού είχα ολοκληρώσει τη δουλειά, σκεπτόμενη τους ελληνικούς μύθους και τις νηρηίδες.

Γιώργος Μαβίδης - Π.Ι.Ε.Σ (03:00)

Ένα τρίλεπτο ηχοτοπίο που σε εγκλωβίζει σε ένα παραμορφωμένο αστικό περιβάλλον. Στρώματα μέσα από phaser, pitch shifting, flanger και εκτεταμένο reverb, δημιουργώντας μια αίσθηση συμπίεσης και αποπροσανατολισμού. Το κομμάτι λειτουργεί σαν μια κλειστή ηχητική κατασκευή - ένας χώρος χωρίς διέξοδο.

Ελένη Μοσχοβούδη - Grains of Water (05:59)

Η ηχητική σύνθεση που δημιούργησα προέκυψε από την οπτική παρατήρηση του πίνακα Summer της Agnes Martin. Αρχικά, το πλέγμα φαίνεται αυστηρά γεωμετρικό – τετράγωνα, γραμμές, κουκίδες – αλλά καθώς πλησιάζει κανείς, οι ατέλειες στις γραμμές και οι απαλές χρωματικές διακυμάνσεις αποκαλύπτουν την ανθρώπινη παρουσία πίσω από τη δομή.

Οι λευκές και υπόλευκες κουκίδες με οδήγησαν να συνδέσω οπτικό και ηχητικό στοιχείο: η granular σύνθεση αναπαριστά τη μικροδομική υφή, ενώ οι διακυμάνσεις του μπλε φόντου λειτουργούν ως ακουστικό background. Οι “τέλειες – ατελείς” γραμμές έγιναν η αφετηρία για ήχους που παραπέμπουν σε χαράγματα ή σκισίματα, και το πλέγμα οργανώνει τον ήχο όπως οργανώνει και τον χώρο του πίνακα.

Η σύνθεση επιδιώκει να μεταφέρει την αίσθηση κυματισμού και ισορροπίας που χαρακτηρίζει το έργο, συνδέοντας οπτική και ακουστική εμπειρία. Στόχος μου ήταν να σεβαστώ την πρόθεση της Martin, αλλά και να δημιουργήσω μια προσωπική οπτικοακουστική αφήγηση, όπου το βλέμμα και ο ήχος αλληλοσυμπληρώνονται, προσκαλώντας τον θεατή να “αφουγκραστεί” τις λεπτές διακυμάνσεις της εικόνας μέσω του ήχου.

Ευανθία Δουδοπούλου - Αναδυόμενη σιγή (08:11)

Μια προσπάθεια για μια στιγμή σιγής και αυτοσυγκράτησης. Αβίαστο και διακριτικό, το σώμα του έργου συντελείται κυρίως από ημίτονα, ενώ φιλτραρισμένα samples χορεύουν μεταξύ τους ζωηρά.

Ζήσης Καμανάς - Εξάντληση (3:55)

Ο τίτλος 2Deplete αναφέρεται στη σταδιακή «αποφόρτιση» και αποδόμηση του ηχητικού υλικού μέσα στο έργο. Στο κεντρικό μέρος, το πυκνό ambient υπόβαθρο μειώνεται σημαντικά και αντικαθίσταται από πιο λιτά και αποσπασματικά glitch στοιχεία. Με αυτόν τον τρόπο, το έργο «αδειάζει» από τη συνεχή ηχητική μάζα και εστιάζει σε μεμονωμένα γεγονότα και στη χρονική τους τοποθέτηση.  Βασικό στοιχείο του έργου είναι οτι εκφράζει αυτή τη διαδικασία μείωσης, διάσπασης και εξάντλησης του αρχικού υλικού, πριν αυτό επανεμφανιστεί μετασχηματισμένο στο τελικό μέρος.

Ηλίας Μυριοκεφαλιτάκης - Ritual (4:02)

Το έργο μου “Ritual” βασίζεται σε ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του μαθήματος, και επεξεργάστηκαν με τεχνικές χρονικής επιμήκυνσης (time- stretching, paulstrech και pitch shifting). Η σύνθεση λειτουργεί ως μια φανταστική τελετουργία, στην οποία ο ήχος οργανώνεται σε στρώματα (layers), με έμφαση στη χωρικότητα, το βάθος και την εξελικτική μορφή. Στόχος είναι η δημιουργία ενός ακουστικού ηχητικού χώρου, όπου οι πηγές (samples) χάνουν την αναγνωσιμότητα τους και μετατρέπονται σε αφηρημένες ηχητικές μάζες και σχήματα

Κυριάκος Γεωργακάκος - Το Βάθος (05:10)

Το έργο αποτελεί μια εμβυθιστική ηχητική μελέτη πάνω στη μετάβαση από το οικείο στο άγνωστο. Ξεκινώντας ως κινηματογραφικό scoring, εξελίχθηκε σε μια αυτόνομη σύνθεση που εξερευνά τα όρια μεταξύ του φυσικού τοπίου και της υποσυνείδητης εσωτερικότητας.  Η αφήγηση τοποθετεί τον ακροατή σε ένα ανοιχτό περιβάλλον, όπου οι φυσικοί ήχοι της φωτιάς και του νερού σταδιακά αποδομούνται. Μέσα από μια διαδικασία ηχητικής αφαίρεσης, οι οργανικές υφές παραχωρούν τη θέση τους σε υπόγεια συνθετικά στρώματα, οδηγώντας σε μια σκοτεινή, «υγρή» σπηλιά όπου η έννοια του χώρου χάνεται.  Τεχνικά, η ηχητική παλέτα διαμορφώθηκε μέσα από τη σύζευξη ψηφιακού μοντάζ και αλγοριθμικής σύνθεσης σε περιβάλλον Pure Data. Η χρήση custom patches επέτρεψε τη δημιουργία απόκοσμων drone υφών και την ακραία επιβράδυνση των ηχητικών δειγμάτων. Με αυτόν τον τρόπο, ο χρόνος διαστέλλεται, μετατρέποντας τις σταγόνες και τους ήχους του σπηλαίου σε μια ρευστή, απέραντη ακουστική λίμνη. Το αποτέλεσμα είναι μια πολυεπίπεδη εμπειρία που προσκαλεί τον ακροατή να «βουτήξει» στο μυστήριο του βάθους.

Ρούμπεν Λάμπες - Quasimodogeniti (07:38)

Το Quasimodogeniti είναι ένα κομμάτι για το τραύμα, την απομόνωση και την αναγέννηση. Μέσω της ηλεκτρονικής σύνθεσης και του ακουσματικού χειρισμού δειγμάτων εξερευνεί σπηλαιώδεις και κλειστοφοβικούς χώρους, περνώντας από πολλές διαφορετικές φιγούρες και χαρακτήρες. Οι ακροάτριες και οι ακροατές διακρίνουν πολλές σκιές στους τοίχους, χωρίς ποτέ να βρίσκουν την πηγή φωτός. Ο παλμός και η φωνή παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτή τη σύνθεση, κρατώντας το χέρι του κοινού μέχρι να τελειώσει ο κόσμος της.

Γιώργος Γερασιμόπουλος - Ένα Διαγαλαξιακό Tριπ (5:27)

 Η εργασία αυτή είναι ένα ηλεκτροακουστικό drone το οποίο σκόπευε στην δημιουργία ενός ηχητικού περιβάλλοντος με κοσμικά στοιχεία. Οι μπλεγμένοι ήχοι στο έργο αυτό λειτουργούν ως παράγοντες χάους και τα πολλά layers, προκαλούν συναισθήματα άγχους, καταλήγοντας σε ένα απρόβλεπτο αποτέλεσμα.