Στο πλαίσιο της ανάπτυξης ενός έργου ψηφιακής ποιητικής, επέλεξα να εργαστώ πάνω σε απόσπασμα από το ποίημα «The Hollow Men» του Thomas Stearns Eliot (1888–1965), το οποίο δημοσιεύθηκε αρχικά αυτοτελώς το 1925 και εν συνεχεία συμπεριλήφθηκε στην ποιητική συλλογή «Poems: 1909–1925». Η επιλογή του συγκεκριμένου έργου βασίζεται στη θεματική και αισθητική του δυναμική, που το καθιστά, κατά τη γνώμη μου, πρόσφορο για επανανοηματοδότηση στο πεδίο των ψηφιακών μέσων. Οι «Κούφιοι Άνθρωποι» του Έλιοτ, γράφονται σε ένα ιστορικό πλαίσιο βαθιάς μεταπολεμικής κρίσης και εκφράζουν την αγωνία μιας γενιάς που νιώθει πνευματικά άδεια, αποκομμένη από αξίες και ανίκανη να δώσει νόημα στην ύπαρξή της. Κάπως έτσι αντανακλά μέσα μου – στο σήμερα - ο χώρος και ο χρόνος μέσα στον οποίο υπάρχω. Ο άνθρωπος ως εργάτης πίσω από τις μηχανές, καταλήγει να γίνεται ο ίδιος η μηχανή που παράγει συνεχώς, θυσιάζοντας όχι μόνο την ταυτότητα και τον βιότοπό του, αλλά και την ταυτότητα τελικά, μιας ολόκληρης κοινωνίας.