Η Δανάη Παϊπέτη δημιουργεί έργα που αναπαριστούν κοχύλια, εξερευνώντας τα ως προς το σχήμα, τη μορφή και τις γραμμές τους. Καταγράφει τις δημιουργίες της φύσης μέσω της έντονης παρατήρησης, ενώ σε συνδυασμό με το παιχνίδι της κίνησης και της έντασης της γραμμής, αποτυπώνει τα κοχύλια με λεπτομέρεια αλλά και με τη προσωπική της ερμηνεία. Η σχέση που έχει μαζί τους και με τη θάλασσα είναι βαθιά και ξεκινά από τα παιδικά της χρόνια, πράγμα που φορτώνει τα σχέδια συναισθηματικά και εξηγεί αυτή την “εμμονή” με το αντικείμενο. Το κέλυφος αποτελεί σύμβολο προστασίας το οποίο κουβαλά αναμνήσεις με τη φθορά του, αλλά συνεχίζει να προφυλλάσει και να αγκάλιαζει με την αντοχή του. Χρησιμοποιεί είτε μολύβι είτε νερομπογιές, δημιουργώντας αντιπαραθέσεις ανάμεσα στα έργα, καθώς και αναδεικνύοντας το ρυθμό και την αφήγηση του χρόνου που αποπνέει το θέμα.