Το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Ανάμεσα στις ώρες» παρακολουθεί τη ζωή μίας ηλικιωμένης γυναίκας μετά την απώλεια του συντρόφου της, με τον οποίο είχε μοιραστεί περισσότερα από εξήντα χρόνια κοινής ζωής. Αφετηρία του έργου αποτέλεσε η ανάγκη διερεύνησης του πώς βιώνεται η μοναξιά στην τρίτη ηλικία, όχι μέσα από τη λεπτομερή καταγραφή της ζωής του ατόμου, αλλά μέσα από την παρατήρηση της καθημερινότητας, των σκέψεων και των παύσεών του.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο σπίτι όπου πλέον ζει μόνη της. Ο χώρος λειτουργεί ως ενεργός φορέας μνήμης, γεμάτος αντικείμενα και εικόνες που μαρτυρούν το παρελθόν. Η κάμερα διατηρεί συνειδητά μία απόσταση από το υποκείμενο, τοποθετώντας τον θεατή σε θέση παρατηρητή, σαν να βρίσκεται διακριτικά μέσα στον χώρο.

Η αφήγηση βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο ηχητικό περιβάλλον. Πέρα από το voice over, η ηχητική επένδυση συγκροτείται από ήχους του σπιτιού, με κυρίαρχο το ρολόι, το οποίο λειτουργεί ως ηχητική μεταφορά του χρόνου που περνά αργά και επαναληπτικά. Οι παύσεις, οι σιωπές και οι μικρές καθημερινές κινήσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, διαμορφώνοντας τον ρυθμό του έργου.

Το έργο κινείται στο πεδίο του ντοκιμαντέρ παρατήρησης και εστιάζει στον χρόνο, τη μνήμη και την απουσία. Η πρόθεση δεν είναι η απλή καταγραφή γεγονότων, αλλά η δημιουργία μιας βιωματικής εμπειρίας, όπου η εικόνα και ο ήχος επιτρέπουν στον θεατή να προσεγγίσει τη συνθήκη της μοναχικής καθημερινότητας.