Το έργο Mechanical Universe πραγματεύεται την έννοια του ανθρώπου-μηχανή  ως ένα άτομο με αδρανοποιημένες συναισθηματικές λειτουργίες. Πιο συγκεκριμένα,  πρόκειται για ένα έργο ποιητικής βιντεοτέχνης το οποίο προσκαλεί το θεατή σε μία  περιήγηση στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου-μηχανή, σε ένα σύμπαν δηλαδή όπου  οι νοητικές διεργασίες αυτοματοποιουνται και οι συναισθηματικές διεργασίες  σβήνουν.  Οι εικόνες αυτού του ασπρόμαυρου σύμπαντος (ανθρώπινα σώματα, συμβολοσειρές γραμμάτων, στοιχεία της φύσης) είναι ποιητικές και συμβολικές, ενώ η  περιήγηση ξεκινά στο σημείο που είχε αρχίσει, με την έξοδο του θεατή από το “μηχανικό  σύμπαν” και την επαναφορά του στην πραγματικότητα. Το βίντεο βασίζεται σε ένα  πρωτότυπο κείμενο, το οποίο αναφέρεται ακριβώς σε αυτή την έννοια του  ανθρώπου-μηχανής.  Ο ήχος είναι εμπνευσμένος από τα κοσμικά ηχοτοπία και συνοδεύει την απαγγελία του ποιήματος, ενώ ο θεατής προσκαλείται να ταξιδέψει στον εσωτερικό κόσμο ενός ατόμου, ο οποίος αποκτά συμπαντικές διαστάσεις, χωρίς ωστόσο να γίνεται πρακτικά φιλόξενος. 

Τεχνικά χαρακτηριστικά: black and white format, aspect ratio 16:9, duration 3:14 min, 1920x1080 resolution, 50 fps, stereo sound.