Mια διαδραστική οπτικοακουστική εγκατάσταση, σχεδιασμένη να υλοποιεί τον αντίκτυπο των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων στα παράκτια περιβάλλοντα. Παρά τη σημαντική οικολογική αξία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, εξακολουθεί να υπάρχει ένα βαθύ χάσμα μεταξύ της ανθρώπινης δραστηριότητας και των περιβαλλοντικών της συνεπειών.

Το έργο αυτό αξιοποιεί την ενσώματη αλληλεπίδραση για να γεφυρώσει αυτό το χάσμα. Μέσω της ενσωμάτωσης ενός υπερηχητικού αισθητήρα ελεγχόμενου από Arduino με το Processing, η εγκατάσταση δημιουργεί έναν βρόχο ανατροφοδότησης σε πραγματικό χρόνο μεταξύ της εγγύτητας του θεατή και της κατάστασης μιας ψηφιακής ακτογραμμής.

Καθώς οι συμμετέχοντες πλησιάζουν την προβολή, μια σειρά δυναμικών μεταβάσεων — όπως η συσσώρευση ψηφιακών απορριμμάτων, ο χρωματικός αποκορεσμός και οι οπτικές δονήσεις — αναπαριστούν οπτικά ένα οικολογικό «σοκ». Αντίθετα, η απομάκρυνση του θεατή ενεργοποιεί μια σταδιακή αποκατάσταση του τοπίου, συμβολίζοντας την επιστροφή σε μια κατάσταση ισορροπίας.

Σύλληψη, Σχεδιασμός & Υλοποίηση: Γεωργία Σινιοράκη