Το έργο “One Must” δημιουργήθηκε στα πλαίσια της έκθεσης «Timing: διαπραγματεύσεις του χρόνου» που πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο του 2026 από φοιτητές και φοιτήτριες του τμήματος με έργα video art και εγκαταστάσεις. Το έργο αποτελεί μια κατασκευή ύψους δύο μέτρων και πλάτους ενός μέτρου περίπου, ντυμένο από μαύρα υφάσματα διαφορετικών υφών. Η κατασκευή αυτή δημιουργεί την αίσθηση κάποιου «παραβάν» ή έστω ενός χώρου απομόνωσης. Ο θεατής μπορεί εισερχόμενος στην εγκατάσταση να καθίσει και να φορέσει ακουστικά. Πριν ακούσει το ηχητικό μέρος της εγκατάστασης, έρχεται σε επαφή με το είδωλο του στους διασκορπισμένους καθρέφτες που βρίσκονται σε κομμάτια μπροστά του, πάνω στα υφάσματα. Μια πινελιά που με τον σωστό φωτισμό ενισχύει το διαδραστικό της υπόθεσης. Στα ακουστικά παίζει ένα ηχητικό τοπίο διάρκειας εφτά λεπτών που παίζει σε λούπα. Πιο συγκεκριμένα, το τελετουργικό αυτό ηχοτοπίο  καθοδηγεί τον θεατή από τον παγκόσμιο θόρυβο στην εσωτερική ηρεμία, χρησιμοποιώντας ρυθμικά χτυπήματα singing bowls ως μετρητές χρόνου και ψιθυριστές προτροπές χαλάρωσης. Μέσα από ένα μωσαϊκό πολυπολιτισμικών προσευχών και εκκλήσεων για ειρήνη, το έργο αναπτύσσει το αντιπολεμικό του μήνυμα, καλώντας τα όπλα να σιγήσουν και την αγάπη να κυριαρχήσει. Αυτό άλλωστε είναι ο σκοπός του, μια στιγμή ηρεμίας όπου καλεί τον θεατή αν θέλει να διαλογιστεί ή ακόμα και να προσευχηθεί. One Must, συμπληρώνοντας , Pray στην παρούσα παγκόσμια κατάσταση.