Σε έναν κόσμο κορεσμένο από ψηφιακές εικόνες, η οθόνη λειτουργεί ως ένα αδιάκοπο πέπλο που διαμεσολαβεί την αντίληψή μας για την πραγματικότητα. Αυτή η εγκατάσταση αποτυπώνει την ακριβή στιγμή που αυτό το πέπλο παραβιάζεται. Τοποθετώντας μια σιωπηλή, ανώνυμη μορφή απέναντι στα ακτινοβόλα ερείπια μιας θρυμματισμένης οθόνης, το έργο εξερευνά την ένταση ανάμεσα στην ανθρώπινη στατικότητα και το τεχνολογικό χάος.Το "Unveiling" αναφέρεται στην αποκάλυψη που συμβαίνει μόνο μέσω της καταστροφής. Όταν οι υγροί κρύσταλλοι αποτυγχάνουν, το μέσο παύει να μεταδίδει δεδομένα και αρχίζει να υφίσταται ως ένα φυσικό, κατακερματισμένο αντικείμενο. Το φως που κάποτε πρόβαλλε μια επιμελημένη πραγματικότητα, τώρα ξεχύνεται μέσα από τις ρωγμές ως ακατέργαστη, άναρχη ενέργεια. Είναι μια μελέτη πάνω στο «δέρμα» της ψηφιακής μας εποχής—θέτοντας το ερώτημα αν η αλήθεια βρίσκεται στις εικόνες που καταναλώνουμε ή στη βίαιη, όμορφη διαύγεια της κατάρρευσής τους.

Πρακτικά, η εγκατάσταση αποτελείται από την οθόνη ή οποία έχει υποστεί σπάσιμο, ένα κεφάλι μανεκέν ως την ανώνυμη μορφή, γυρισμένο "πλάτη",  και ένα μέσα τοποθετημένο μπροστά από αυτή την σύνθεση που μεταδίδει εικόνα με το κεφάλι γυρισμένο αυτή την φορά.Αρχικά, όπως διαπιστώνετε και από τις φωτογραφίες, το μέσο αυτό ήταν μία κάμερα με τρίποδο ωστόσο σε αυτή την εκδοχή του έργου θα είναι μία οθόνη για να είναι και πιο εύκολη η μετάδοση του βίντεο σε λούπα.