Το έργο ανήκει στην κατηγορία web art και παρουσιάζεται ως μια διαδραστική ιστοσελίδα που λειτουργεί τόσο ως εμπειρία πλοήγησης, όσο και ως σχόλιο πάνω στη σχέση του χρήστη με τα ψηφιακά συστήματα. Αρχικά, ο χρήστης πιστεύει ότι διαβάζει μια τυπική σελίδα Όρων και Προϋποθέσεων. Ωστόσο, όσο προχωρά, η γλώσσα μετατοπίζεται από νομική σε σκοτεινή, αποκαλύπτοντας πως πρόκειται για ένα “ψηφιακό πανθέων”, οντοτήτων που αντιπροσωπεύουν μηχανισμούς του σύγχρονου διαδικτύου.

Αισθητικά, το έργο εμπνέεται από ARGs και πρώιμες ιστοσελίδες, όπου η πλοήγηση και η ασάφεια γίνονται μέρος της αφήγησης. Η ίδια η σελίδα, μετατρέπεται σε τελετουργική εμπειρία, όπου η αποδοχή των όρων αποκτά σχεδόν θρησκευτική τάση. Το έργο εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο η ψηφιακή συναίνεση κρύβει μηχανισμούς ελέγχου, μετατρέποντας την ευκολία σε μέσο χειραγώγησης της προσοχής, της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων.

Στο θεωρητικό του κομμάτι, ενσωματώνει την ανησυχία γύρω από τη σύγχρονη ψηφιακή ζωή, την αυτοματοποίηση, την ψευδαίσθηση ασφάλειας, την κυριαρχία των social media και την εξάντληση της δημιουργικότητας. Αυτές οι ιδέες προσωποποιούνται σε τέσσερις οντότητες. Τον Moloch (απώλεια χρόνου και δυνατοτήτων), τον Minotaur (θυμός και πόλωση), την Spider (ψευδαίσθηση οικειότητας) και το Alien (τελική αποξένωση).

Στόχος του έργου είναι η αφύπνιση του χρήστη, να αναγνωρίσει ότι η αποδοχή των ψηφιακών όρων είναι μια συνεχής πράξη, μέσα από την οποία παραχωρεί έλεγχο, συχνά χωρίς επίγνωση.