Το έργο συγκροτείται μέσα από μια χωρική και χρονική διαδρομή, όπου τόποι της παιδικής ηλικίας συνυπάρχουν με χώρους μιας πρόσφατης περιπλάνησης. Η κίνηση μέσα στον χώρο ενεργοποιεί τις πρώτες εικόνες στη μνήμη και στο παρόν. Το αρχείο λειτουργεί ως ενεργό σύστημα επανεγγραφής του χρόνου, σε διάλογο με το σύγχρονο οπτικό υλικό. Η χρήση split στην εικόνα συγκροτεί ταυτόχρονες χωρικές και χρονικές συνθήκες, επιτρέποντας τη συνύπαρξη διαφορετικών τόπων μέσα στο ίδιο οπτικό πεδίο. Μέσω αυτής της διάταξης, ο χώρος εμφανίζεται πολλαπλός και ασυνεχής.

Το voice over λειτουργεί ως αφηγηματικός φορέας, συνδέοντας τον τόπο με τη βιωμένη εμπειρία: τον χώρο της παιδικής ηλικίας, τη μητέρα και μια εκκλησία στο Ροπωτό Τρικάλων που έχει γείρει δεκαεπτά μοίρες μα παραμένει όρθια. Ο συγκεκριμένος τόπος λειτουργεί ως σημείο αναφοράς ανάμεσα στη μνήμη και τη χωρική συνέχεια. Το έργο προτείνει το περπάτημα ως μεθοδολογία σύνδεσης του χώρου με τη μνήμη, εξετάζοντας τον τρόπο με τον οποίο το αρχείο, η εικόνα και η αφήγηση συγκροτούν υποκειμενικές γεωγραφίες.