Η ετεροτοπία είναι ένας «άλλος» χώρος που υπάρχει πραγματικά μέσα στην πόλη, αλλά λειτουργεί διαφορετικά από τους «κανονικούς» χώρους, και αυτό επειδή τους προσδίδει άλλες χρήσεις, άλλους κανόνες και άλλο νόημα. Στη δική μου επιλογή στην παλιά πόλη της Κέρκυρα, ετεροτοπικά λειτουργούν σημεία του δημόσιου χώρου που δείχνουν εγκατάλειψη και φθορά: μούχλα, υγρασία, ξεφλουδισμένα στρώματα στους τοίχους, άδεια/σπασμένα παράθυρα και πεταμένα ή κατεστραμμένα αντικείμενα.

Αυτά τα σημεία δεν είναι απλά «βρώμικα» ή «παλιά», αλλά χώροι που κρατάνε ίχνη προηγούμενης ζωής και δημιουργούν μια διαφορετική εμπειρία του χρόνου, γιατί φαίνεται πάνω τους η συσσώρευση φθοράς και μνήμης. Τα εγκαταλελειμμένα κτήρια λειτουργούν σαν όρια ανάμεσα στο μέσα και στο έξω (ιδιωτικό–δημόσιο), καθώς  βλέπουμε διάφορα ανοίγματα ή παράθυρα που υπονοούν κατοίκηση, αλλά στην πράξη δείχνουν απουσία.

Έτσι, μέσα στον ίδιο αστικό ιστό εμφανίζεται ένας άλλος «παράλληλος» χώρος, δίνοντας έτσι στον δημόσιο χώρο άλλη σημασία, αυτή της παραμέληση και σιωπής, μετατρέποντας τον σε υλικό.

Έννοιες: Δημόσιος χώρος, Εγκατάλειψη, Φθορά, Υγρασία/μούχλα, Όριο (μέσα/έξω), Χρόνος, Μνήμη, Απουσία