Το Cyborg, Reversed είναι μια διαδραστική οπτικοακουστική εγκατάσταση που επαναδιαπραγματεύεται την έννοια του cyborg, προτείνοντας μια αντιστροφή της σχέσης σώματος και τεχνολογίας. Αντί το ανθρώπινο σώμα να προσαρμόζεται ή να ελέγχεται από ψηφιακά συστήματα, το έργο τοποθετεί τον θεατή στο κέντρο του μηχανισμού ελέγχου: ο καρδιακός του παλμός γίνεται το βασικό σήμα που ενεργοποιεί και διαμορφώνει το οπτικό περιβάλλον σε πραγματικό χρόνο. Η εγκατάσταση σχεδιάζεται ως μια ατομική, βιωματική εμπειρία σε έναν περιορισμένο, ημι-κλειστό χώρο. Ο θεατής κρατά έναν αισθητήρα καρδιακού παλμού, και κάθε χτύπος της καρδιάς του μεταφράζεται σε ψηφιακό trigger που επηρεάζει άμεσα τη ροή της εικόνας. Το οπτικό σύστημα, βασισμένο σε generative noise, feedback loops και particle simulations, αποκτά έναν παλλόμενο, σχεδόν οργανικό χαρακτήρα, καθώς εξαρτάται πλήρως από τον βιολογικό ρυθμό του σώματος. Χωρίς την παρουσία του θεατή, το έργο παραμένει αδρανές. Σε θεωρητικό επίπεδο, το έργο αντλεί από τη φεμινιστική και μετα-ανθρωπιστική σκέψη, με βασική αναφορά το cyborg της Donna Haraway, καθώς και από τις έννοιες της βιοπολιτικής και της τεχνολογικής επιτήρησης. Αντί να αντιμετωπίζει το σώμα ως πηγή δεδομένων προς καταγραφή και έλεγχο, το Cyborg, Reversed προτείνει μια συνθήκη όπου η τεχνολογία καθίσταται ευάλωτη και εξαρτημένη από αυτό. Μέσα από αυτή την αντιστροφή, το έργο λειτουργεί ως μια κριτική χειρονομία απέναντι στα σύγχρονα καθεστώτα τεχνολογικής εξουσίας, επανατοποθετώντας το σώμα ως ενεργό φορέα ελέγχου και δημιουργίας.