Το έργο αποτελεί μια διαδραστική διαδικτυακή εγκατάσταση (web art), η οποία προσομοιώνει μια φαινομενικά οικεία μηχανή αναζήτησης. Ο χρήστης εισέρχεται σε ένα γνώριμο περιβάλλον και καλείται να πραγματοποιήσει αναζητήσεις, αναπαράγοντας μια καθημερινή ψηφιακή πρακτική.

Ωστόσο, κατά την αλληλεπίδραση με το σύστημα, συγκεκριμένες λέξεις —σχετικές με έννοιες όπως η επιτήρηση, η λογοκρισία και ο έλεγχος— επισημαίνονται και υφίστανται αλλοίωση. Κάθε προσπάθεια διερεύνησής τους ενεργοποιεί σταδιακές δυσλειτουργίες: καθυστερήσεις στην εμφάνιση αποτελεσμάτων, οπτικές παραμορφώσεις και αποδόμηση της διεπαφής. Η εμπειρία κορυφώνεται με την πλήρη κατάρρευση του συστήματος, οδηγώντας στον αποκλεισμό της πρόσβασης στην πληροφορία.

Το έργο διερευνά τη σχέση μεταξύ χρήστη και ψηφιακής εξουσίας, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με τον έλεγχο της γνώσης και τα αόρατα όρια της ελευθερίας στο διαδίκτυο. Εμπνευσμένο από περιπτώσεις όπως αυτή του Aaron Swartz, αναδεικνύει τη σύγκρουση ανάμεσα στην ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση και στους μηχανισμούς περιορισμού της.

Στόχος του έργου είναι να μετατρέψει μια φαινομενικά ουδέτερη ψηφιακή διαδικασία σε εμπειρία κριτικής συνειδητοποίησης, καλώντας τον χρήστη να αναρωτηθεί: ποιος καθορίζει τελικά τι επιτρέπεται να γνωρίζουμε;